بررسی بزرگساختاری و ریزساختاری تاثیر آب دریا بر فرآیند تثبیت خاکهای رُسی با آهک و نانوسیلیس | ||
| نشریه مهندسی عمران امیرکبیر | ||
| مقاله 18، دوره 53، شماره 2، اردیبهشت 1400، صفحه 675-686 اصل مقاله (1.75 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22060/ceej.2020.16500.6256 | ||
| نویسندگان | ||
| عادل عساکره* 1؛ محمد امیری2؛ ریحانه السادات بحرینی3 | ||
| 1گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران | ||
| 2استادیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه هرمزگان | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشگاه هرمزگان | ||
| چکیده | ||
| در بسیاری از مناطق ساحلی به علت کمبود آب شیرین محدودیتهای فراوانی برای استفاده در فرآیند تثبیت خاک وجود دارد. از سوی دیگر بهعلت گستردگی آبهای شور در سطح زمین نیاز به مطالعات بیشتری در مورد اثرات استفاده از آب شور در بهسازی خاک است. از این رو در این مقاله با انجام آزمایشهای بزرگ ساختاری و ریزساختاری به مطالعه اثر یونهای موجود در آب دریا، بر فرآیند تثبیت شیمیایی خاکهای رُسی با آهک و نانوسیلیس پرداخته شدهاست. برای تثبیت خاک رُس کائولینیت از مقادیر مختلف آهک، نانوسیلیس، آب مقطر و آب دریای خلیجفارس استفاده شدهاست. نمونه رُسی کائولینیت با مقادیر مختلف آهک و نانوسیلیس اصلاح و عملآوری شدهاست. در این راستا آزمایشهای دانهبندی، حدود اتربرگ، تغییرات pH نمونهها، تغییرات مقاومت فشاری در طی زمان مورد بررُسی قرار گرفته است و همچنین برای ارزیابی ریزساختاری از آنالیز پراش اشعه ایکس استفاده شدهاست. براساس نتایج حاصل شده مقاومت تکمحوری نمونههای فاقد مواد افزودنی که با آب دریا ساخته شدهاند نسبت به نمونههای حاوی آب مقطر بهبود یافته است. همچنین در حالتی که نمونهها توسط 6% آهک اصلاح شدهاند، مقاومت نمونههای حاوی آب دریا نسبت به نمونههای آب مقطر در دوره عملآوری 28 روزه 4 درصد افزایش یافته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تثبیت؛ آب حفرهای؛ کائولینیت؛ آهک؛ نانوسیلیس | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 981 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,376 |
||
| تعداد نشریات | 9 |
| تعداد شمارهها | 455 |
| تعداد مقالات | 5,771 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,375,828 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,934,741 |