مطالعه عددی تأثیر دیوار دیافراگمی در کاهش نشستهای ناشی از تونلسازی مکانیزه | ||
| نشریه مهندسی عمران امیرکبیر | ||
| مقاله 5، دوره 53، شماره 12، اسفند 1400، صفحه 5155-5174 اصل مقاله (2.28 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22060/ceej.2021.18674.6936 | ||
| نویسندگان | ||
| مجتبی شیرزه حق1؛ محمد علیائی* 2 | ||
| 1دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 2گروه مکانیک خاک و پی، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| جابهجاییهای ناشی از حفاری تونل در سطح و عمق زمین در صورت عدم کنترل میتواند برای سازههای سطحی و زیرساختهای شهری خطرآفرین باشد. از این رو، در هنگام تونلسازی در محیط شهری از روشهای متنوعی برای کاهش نشستها استفاده میشود. یکی از این روشها، استفاده از دیوار دیافراگمی است. در این مطالعه تأثیر استفاده از دیوار دیافراگمی در کاهش جابهجاییهای ناشی از حفاری تونل متروی مادرید با حضور لایه ضخیم خاک دستی بررسی گردیده است. برای این منظور حفاری مکانیزه تونل متروی مادرید به صورت گام به گام و سه بعدی در نرمافزار المان محدود آباکوس مدلسازی گردیده است. در این مدلسازیها مولفههای مختلف TBM یعنی فشار اعمالی به جبهه کار، تزریق دوغاب در پشت سگمنتها، اضافه حفاری ناشی از اختلاف قطر کله حفار و سپر در نظر گرفته شده است. دیوار دیافراگمی نیز به صورت سه بعدی مدلسازی گردیده است. پارامترهای متغیر این مطالعه مدول الاستیسته دیوار، طول دیوار، زبری بین دیوار و خاک، فاصله دیوار از محور تونل و دانسیته دیوار است. نتایج مطالعه نشان میدهد در بین پارامترهای مختلف تأثیرگذار، مدول الاستیسیته دیوار و فاصله آن از محور تونل بیشترین تأثیر را در کنترل نشستهای قائم و جابهجاییهای افقی ناشی از حفاری تونل داشته است. همچنین دیوار با فاصله0/7D از محور تونل و طول نفوذ 0/5D یا C+1D میتواند دیوار دیافراگمی بهینه در این پروژه باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تونلسازی مکانیزه؛ دیوار دیافراگمی؛ نشست؛ ماشین حفار تونل؛ مدلسازی عددی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,310 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,871 |
||
| تعداد نشریات | 9 |
| تعداد شمارهها | 463 |
| تعداد مقالات | 5,815 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,632,891 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 7,199,547 |