بهسازی و تثبیت خاکهای نرم و سست ریزدانه به روش رسوبزایی زیستی کربنات کلسیم (مطالعهی موردی: خاک ریزدانه دانشکده کشاورزی کرمانشاه) | ||
| نشریه مهندسی عمران امیرکبیر | ||
| مقاله 1، دوره 54، شماره 9، آذر 1401، صفحه 3217-3242 اصل مقاله (3.21 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22060/ceej.2022.18917.6997 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا کرمی1؛ جهانگیر خزایی* 1؛ محمد شریفی پور1؛ روح الله شریفی2 | ||
| 1دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| 2دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| چکیده | ||
| فرآیند رسوبزایی زیستی به عنوان یک روش بهسازی بیولوژیکی خاک به مجموعهای از واکنشهای بیوشیمیایی اشاره دارد که طی آن، رسوب تشکیل شده توسط باکتریها موجب پیوند دانههای خاک و در نتیجه بهبود خواص آن میشود. در هر کدام از تحقیقات قبلی در زمینهی رسوبزایی زیستی، یکی از روشهای اختلاط، جذب سطحی و تزریق جهت افزودن مواد رسوبزا به خاک استفاده شده است و تا به حال مقایسهای بر این روشها صورت نگرفته است. آنچه در فرآیند رسوبزایی زیستی به عنوان یک روش بهسازی خاک بسیار حائز اهمیت است و در واقع یکی از مهمترین چالشهای این روش محسوب می شود، نفوذِ یکنواختِ محلول رسوبزا و به تبع آن توزیع متناسب رسوبات تشکیل شده در حجم خاک است. در پژوهش حاضر پس از بهینهسازی شرایط رسوبزایی، تأثیر روش ساخت نمونه های آزمایش تک محوری در بهسازی بیولوژیکی خاک ریزدانه رسی کرمانشاه با دو باکتری Bacillus megaterium و Lysinibacillus boronitolerans مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که روش ساخت نمونه (از نظر اضافه کردن مواد رسوب زا) بر میزان بهبود مقاومت فشاری نمونه ها تأثیر قابل توجهی دارد و بیشترین بهبود مقاومت تا 2/68 برابر برای باکتری Bacillus megaterium در روش جذب سطحی اتفاق افتاده است و به طور کلی افزودن مواد رسوبزا به خاک به روش جذب سطحی در جایگیری مناسب رسوب بین دانههای خاک، به نسبت روش اختلاط و تزریق، مؤثرتر عمل کرده است و در واقع به محلولها اجازه داده شده که بین دانههای خاک به سمت کنجها که محل اتصال دانههاست حرکت کنند و در نتیجه منجر به تشکیل رسوب مؤثر در محل اتصال دانهها شوند. همچنین تثبیت بیولوژیکی نمونهی آزمایش تحکیم، تغییرات نسبت منافذ خاک را از 0/584 به 0/354 و شاخص فشردگی را از 0/77 به 0/038 کاهش داده است و افزودن مواد رسوبزا به نمونه ی آزمایش حدود اتربرگ موجب کاهش شاخص خمیری از 26 به 19 شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بهسازی بیولوژیکی خاک؛ رسوب گذاری زیستی؛ مقاومت فشاری محصور نشده؛ پلاستیسیته خاک؛ ژئوتکنیک زیست محیطی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,128 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,367 |
||
| تعداد نشریات | 9 |
| تعداد شمارهها | 455 |
| تعداد مقالات | 5,771 |
| تعداد مشاهده مقاله | 8,374,832 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 6,933,005 |