مقایسه منحنیهای شکنندگی مبتنی بر انرژی کرنشی پلاستیک با روش مبتنی بر بیشینه دریفت طبقات در قابهای خمشی فولادی کوتاه و میانمرتبه | ||
| نشریه مهندسی عمران امیرکبیر | ||
| مقاله 5، دوره 58، شماره 2، 1405، صفحه 243-266 اصل مقاله (1.88 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22060/ceej.2026.25017.8374 | ||
| نویسندگان | ||
| حسین دهرویه1؛ علی دلنواز* 2؛ رضا فرخزاد2؛ مهران سید رزاقی2 | ||
| 1دانشجوی دکترا، گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ارزیابی کمی شکنندگی لرزهای ساختمانها از پایههای مدیریت ریسک در مناطق زلزلهخیز است. اگرچه روش متداول مبتنی بر ماکزیمم دریفت طبقات سالهاست که مورد استفاده قرار میگیرد، اما معیار انرژی کرنشی پلاستیک به دلیل در نظر گرفتن ماهیت تجمعی آسیب، به عنوان یک رویکرد جایگزین مطرح شده است. هدف این مطالعه، مقایسهی عملی این دو معیار در ارزیابی شکنندگی قابهای خمشی فولادی با ارتفاع کم و متوسط است. بدین منظور، سه سازهی ۴، ۸ و ۱۲ طبقه مطابق با استانداردهای رایج طراحی و سپس به صورت غیرخطی در نرمافزار PERFORM-3D مدلسازی شدند. منحنیهای شکنندگی با استفاده از روش تحلیل دینامیکی افزاینده (IDA) تحت ۲۰ رکورد زمینلرزه حوزه نزدیک و برای دو سطح عملکرد ایمنی جانی و آستانه فروپاشی استخراج گردید. نتایج نشان داد که در این گونه سازهها، روش متداول مبتنی بر دریفت، برآورد محافظهکارانهتری (یعنی شکنندگی بیشتری) نسبت به روش انرژی ارائه میدهد. به عنوان مثال، در سطح عملکرد ایمنی جانی، شتاب مورد نیاز برای رسیدن به احتمال ۵۰٪ فراگذرش در روش انرژی برای سازههای ۴، ۸ و ۱۲ طبقه به ترتیب ۱g، ۱٫۲۵g و ۱٫۴۵g و در روش متداول به ترتیب ۰٫۶۵g، ۰٫۹g و ۱g محاسبه شد. این روند معکوس در مقایسه با یافتههای گزارششده برای سازههای بلند، نشان از وابستگی نتایج به معیار آسیب و ویژگیهای سازه دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شکنندگی؛ روش انرژی؛ روش دریفت؛ منحنی های IDA؛ قاب خمشی فولادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 178 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 221 |
||